Vroeger, bij mijn oma en opa thuis, de ouders van mijn moeder, waren er wel grote familie bijeenkomsten. Mijn moeder had verschillende zussen en 3 broers. Eén ervan kwam niet terug na de oorlog. Hij was te werk gesteld in de duitse accu- fabrieken in Essen. Er ziek van geworden ging hij er aan dood. Hij schreef mijn oma dat hij zijn voedselpakket elke keer aan de Joden gaf. Daarvan waren er ook aldaar te werk gesteld. Maar kregen géén voedselpakket… Mijn oma schreef terug dat hij er zelf ook van nemen moest. Hij schreef terug dat hij ook nog melk te drinken kreeg en soep en brood, maar zij niet. Samen eerlijk alles delen. De niet- niet- joden hadden niet zoveel last van de Shoah. Hun echte identiteit was immers niet bekend.
Als dan de oudste zus van mijn moeder uit Nieuw Zeeland op bezoek kwam, was de hele familie bij elkaar. Na de oorlog, de tweede wereldoorlog, emigreerden jonge nederlanders naar canada, nieuw zeeland, australië, vs, enz.
Het was midden jaren vijftig. Het was in mijn kinderjaren.
Op die grote familie bijeenkomsten brak steevast een bepaalde discussie uit. Ik denk het wel drie maal meegemaakt te hebben. De discussie ging over onze komaf.
Mijn moeder zei altijd van mijn vader: je vader is een echte wijze joodse man! Ik heb het in die kinderjaren wel duizend keer gehoord. Wat betekende het? Mijn zus zei, dat dat alleen maar bedoeld was van mijn moeder om mijn vader te prijzen. Dat het verder niets zei over ons voorgeslacht.
Maar vreemd. Het is niet bepaald prijs uit de gemeenschap van Joske. Daar waren we lid van. Mij is verteld, in mijn jeugd, dat zowel de ouders van mijn moeder als die van mijn vader op het eiland bekend stonden als g.dsdienst waanzinnig! Ze mochten van de gemeenschap met elkaar trouwen, mits zij
zich niet zo zouden uiten. Men wilde die, in hun ogen vreemde, ideeën gewoon niet horen. Mijn opa, de vader van mijn moeder, ging ongeveer een keer per maand naar de overkant (Den Helder).
Daar was de gemeenschap waar hij zich bij aangesloten had: Het Leger des Heils. Daar was ook een kehillah van de joodse gemeenschap. Mijn opa ging op de hoeken van de straat staan in het dorp midden op het eiland: Den Burg op Texel. Hij riep de mensen op om zich te bekeren. Zo is me verteld.
Hij zei: jullie moeten je bekeren en naar Jeruzalem reizen! Natuurlijk kreeg hij als antwoord zelf te gaan. Maar opa was heel arm. Hij werkte bij de graansilo en bracht graan rond op een oude fiets. Hoe kwam hij toch aan die boodschap? Het is niet uit de gemeenschap van Joske. De kerk had een heel andere boodschap. Waarom Jeruzalem? Ook sprak mijn opa ‘en publique’ over zijn reizen door de hemelse hallen… Zo is mij verteld. Hemelse hallen? Maar dat is een onderwerp uit de joodse overlevering. Daarover wordt verteld in de midrash en in de zohar. Ook zal het vast wel eens genoemd...
Lees het hele artikel >
Beth is hebreeuws voor huis. Midrasj is een woord voor onderzoek in de Torah. De Torah is bekend in nederland als de eerste vijf boeken van de Bijbel. Het is geschreven door de profeet Mozes. We noemen hem Mosje Rabbenoe= Mozes onze Rabbijn. Hij ontving dat uit de Hemel op de berg Sinai, ongeveer 3300 jaar terug. Het begint bij het jaar 0 van de Joodse jaartaling. Latere profeten schreven ook. Tot zo’n 2500 jaar terug. Die teksten werden bij de Torah gevoegd als afzonderlijke boeken. Samen heet het TeNaCH. De T is van Torah. De N van nevi’im = profeten. De CH van ketoevim= geschriften. Vervolgens ontstond daarbij ook een bundel met allerlei leefregels over wat te doen of niet te doen. Dat heet misjnah= herhaling van de leer, in de vorm van regels.
Daarop kwam veel uitleg. Dat heet gemara= voltooing van die leer. Zo’n 1700 jaar geleden. Daarnaast bestond ook midrasj, allerlei uitleg op de Tenach. Er was ook nog veel minder bekende literatuur. Dat kwam later meer in het nieuws. Dan is het ongeveer 1000 jaar terug. Het heet Zohar= Lichtglans.
Er waren al moeilijke perioden voor de Joden gedurende al de tijden. Maar 1000 jaar terug verergert het zich met de komst van de Joden op de vlucht naar West- Europa.Waar ook weer veel verzet tegen hen was. Men kreeg behoefte om meer direct kracht te putten uit het geloof in de Schepper van hemel en aarde, in plaats van het geloof op te bouwen uit al die studie van tenach, misjnah, gemara en midrash. In de Zohar wordt geleerd over de sefirot= tellingen.
Tellen is iets wat we van kinds af leren.
Kwam je na schooltijd thuis van knikkeren op het schoolplein dan telde je hoeveel knikkers je nog had. Soms meer, soms minder. Er is een gezegde: pas op je tellen. Dat bedoelt te zeggen: pas op waar je mee bezig bent. Blijkbaar is tellen niet alleen bij knikkers en zo, maar staat voor al je bezig zijn.
Aandacht houden bij alles. En alles telt mee, ook wat je niet zou tellen.
Tel je om te weten of alles er nog is? Tel je om te bepalen hoeveel meedoet? Of tel je om niet te vergeten? Nog 10 dagen en dan is het vakantie. Of ben je aan het selecteren: dit telt mee en dat telt niet? Of gebruik je het als geheugensteuntje:
er zijn 10 zaken die ik niet moet vergeten. 1 is…, 2 was…, 3… wat telde ook al weer voor 3? O ja,… Kortom tellen heeft alles te maken met vasthouden in de aandacht. Daarover gaat het met de sefirot. (Dit is ver van hoe sefirot ook wel vertaald wordt, namelijk met sferen).
Nu leert de joodse overlevering dat er 10 zaken zijn die je altijd in de aandacht moet houden. Daarvoor wordt elk...
Lees het hele artikel >
Beth midrasj texel is genaamd le tsion be rinnah= naar tsion met gejuich. Tsion is de plaats in jeruzalem waar de tempel stond.
Dit leerhuis op Texel ligt vlakbij een splitsing van bosweggetjes. De een heet Monnikenweg en de ander Tempeliersweg. Dat herinnert aan een tijd 500 jaar geleden toen hier een groepje geestelijken leefde van de tempeliersorde. De naam van die orde doet herinneren aan de vreselijke tijd toen die lieden in groepen optrokken naar Jeruzalem uit west Europa vandaan om het zogenaamd te bevrijden. Ongeveer 800 jaar geleden. Hun tochten gingen gepaard met jodenvervolging.
Wij vormen het tegenwicht met letsion berinnah. Door torah leren. Het is kleinschalig met slechts 2 weken minjan per jaar. Minjan is het aantal mannen nodig om samen gebeden te zeggen. 10 mannen van 13 jaar en ouder
Naast het beth midrasj hebben wij 4 caravans, een tourcaravan en een huisje beschikbaar voor wie een paar dagen hier wil leren. Dat gaat mooi samen met het genieten van het eiland Texel door wandelen, fietsen, bezoek aan de dorpen enz.
De kosten zijn 15 euro per nacht per persoon. De prijs voor een accommodatie per week is ongeveer 175 euro. De accommodaties zijn ingericht voor een gezin met 2 tot 4 kinderen. Er geldt een toeristenbelasting per persoon. Die bedraagt in 2025 per persoon 2, 40 euro.
In juli en augustus liggen de prijzen iets hoger.
De weken van menachem av zijn reeds gereserveerd. Menachem av is de tweede helft van de joodse maand av. Het valt ergens tussen de tweede week van juli en de laatste week van augustus
Groepen zijn niet toegestaan, wel gezinnen en zij die in gezinsverband leven. Maximaal ongeveer 20 personen.
Bedlinnenset, bestaande uit een matrashoes, een dekbedhoes en een sloop, is eventueel te huur. Dat bedraagt 7.50 euro per set
Potten en pannen zelf meenemen in verband met kasjrut.